Tagarchief: weemoed

Ontroering

Mijn oma had een la vol met strikjes, linten en frutsels. Die sloopte ze van pakjes die ze zelf kreeg. In een andere la lagen stukjes kadopapier. Om het papier glad te krijgen werd het gestreken. Voor een onverwacht bezoek of een vergeten verjaardag lag er ook altijd wer ergens een stuk lekkere zeep of bakte ze een cake.

Verpakt in glimmend folie met een lint en een versgeknipt takje groen kreeg ik vanmorgen een zelfgebakken cake. Het allergelukkigst werd ik van het takje conifeer onder het lint.


Weg

foetsie

foetsie

Nu jij er niet meer bent

 

Geen grote armgebaren

woeste verhalen

verstommen

 

Geen hart dat roffelt

van verlangen

voorbij

 

Geen luidop lachen

klikklak schoenen

slepen

 

Nu jij er niet meer bent