Tagarchief: zindering

Stom

Elf jongens en vier meiden in een kring, 17 is de gemiddelde leeftijd. Ik leg de spelregels uit: Als je mijn vraag met ja moet beantwoorden schuif je een plaats op. Is het antwoord nee blijf je zitten. Als ik een vraag stel waar je niet op antwoorden wil blijf je gewoon zitten, het is niet omdat ik een vraag stel dat je moet antwoorden. Ze knikken netjes. De leerkracht gym doet enthousiast mee. Een man van een jaar of dertig in zijn donkerblauwe trainingsbroek. Het is een vorming met liefs, over sexualiteit en relaties. De vragen die ik stel hebben met het thema te maken: Loop je wel eens bloot door je huis? Gaat de badkamerdeur op slot. heb je wel eens iemand gezoend terwijl je dacht getsie? Kijk je wel eens porno?
De leerkracht staat als eerste op. De meiden kijken vol ongeloof en afgrijzen hoe de man opstaat en een stoel verder weer gaat zitten. Ze zeggen niks. Ik zou iets moeten doen om de situatie te redden denk ik maar er komt niks. Ik weet heel zeker dat alles wat ik nu zeg de situatie alleen erger zal maken.
De eerste vraag die in me opkomt is: Wie heeft er zijn onderbroek wel eens langer dan drie dagen aangehad? Godzijdank blijft ie deze keer zitten.


Deftig werk


Pret

Het regent en er is onweer. Het bos is kletsnat en ik ook. Voor me stapt een van de veertien jongere die op tweedaagse confrontatietocht is gekomen. Hij draagt linnen schoenen en een fleecevestje. Ik weet zeker dat hij nog natter is dan ik. Er komt geen klacht over zijn lippen. We geven elkaar raadsels op terwijl het water langzaam tot op ons vel geraakt.


Mannen

Wat is jullie wens voor het nieuwe jaar, vraag ik de mannen van de instelling waar ik vorming geef. Ze denken diep na. Een vriendin die respect heeft en waar ik goed mee kan praten, die me graag ziet en waar ik een serieuze relatie mee zou kunnen hebben.
Weet u mevrouw, voor ons is het niet makkelijk om een goed meisje te vinden, dat soort meisjes ziet ons niet staan. Wij zijn allemaal met justitie in aanraking gekomen. De jongen trekt zijn muts iets verder over zijn hoofd en kijkt me serieus aan. Goeie meisjes zeggen dat ze iemand met zo’n verleden als het onze niet willen.
Ik denk mijn prachtige kleindochter, gekoesterd en gewenst.
Mijn jeugddelinquenten hunkeren naar liefde, warmte en vriendschap. Zou ik een van hen als lief voor mijn kleinkind wensen?
Liever niet en dat valt me dan toch nogal tegen van mijzelf.


Gasten

Tegenover me zitten zes jongens. Ze zijn ergens tussen de zeventien en de twintig. Allemaal worden ze aangeduid met de term ‘Jeugddelinquent’.We spreken over relaties en sexualiteit. We doen een spel met gekleurde kaartjes en een schuimrubber dobbelsteen. De vragen gaan over liefdesverdriet, vriendschap en hoe je een relatie kan inkleuren. Ze gaan er in op en beantwoorden de vragen bloedserieus. Of je vreemdgaan altijd moet opbiechten? Ja zegt de meerderheid, als je iemand echt graag ziet moet je wel. Is je lief belangrijker dan je vrienden? Dat is een twijfelgeval want je vrienden zijn belangrijk maar je lief daar wil je misschien wel de rest van je leven meedelen. Aan het einde van de sessie zegt een van de jongens tegen me ‘je hele leven bij dezelfde blijven dat vind ik zo schoon’.


Werkplezier

Ik daag mijn pubers uit om met blote voeten door het bevroren gras te rennen. Eeen aantal koukleumen blijft aan de kant staan maar een meisje uit Somalie rent als eerste op hertenbenen door het kraakverse vriesgras. De leerkracht kan niet achterblijven en trekt zijn sokken uit. Uitgelaten joelen we langs de rand van de het bos in West Malle.


Diepzinning

Ze hebben hard gewerkt mijn dertienjarigen. Aan het einde van de dag zitten we uit te puffen en na te praten.
Geloof jij in god? Vraagt het Marokkaanse meisje dat in juni voor het eerst een hoofddoek is gaan dragen. Ze neemt geen genoegen met mijn wat vage antwoord. Ik probeer uit te leggen dat ik niet kan antwoorden met een simpel ja of nee. Ze kijkt me meewarig aan. Een volwassen vrouw die geeneens zo’n simpele vraag kan beantwoorden.


Confrontatie

Ik joeg ze door de bossen en hijgde er als een echte survival chick achteraan. Mijn rugzak behangen met touwen, slings en van die ijzeren klikdingen om vanalles vast te maken. Mijn pubers hadden ontzag voor mij. Tot er in het bos, waar we dwars doorheen stapte, een enorme kruisspin op mijn arm liep. Ik viel nogal uit mijn rol doordat ik heel hard op en neer begon te springen en paniekerig ‘ doe hem weg, doe hem weg ‘ riep.


Verdwaalspecialist

Mijn specalisme in verdwalen! Ze staan in een kring en kijken me verwachtingsvol aan. Als je met mij door de bossen trekt doe je geen vreemde dingen met touwen of stukken hout: Wij verdwalen. Dat is pas echt spannend. De rest loopt langs de gebaande paden maar wij trekken de woeste wildernis in. De 20 pubers die bepakt en gezakt met hun rugzak staan te wachten moeten lachen. Ze denken dat ik een grapje maak. Ik kan niet kaartlezen, ik hoop jullie wel. Met die woorden geef ik ze de kaart.
De eerste kilometers gaan goed. Na het middageten gaat het mis. Ik heb geen idee waar we zijn. Ze geloven het niet. Pas als we dwars door het land lopen, over prikkeldraad moeten klimmen en drie keer het zelfde kruispunt passeren begint het te dagen.
Ik denk dat we daar naar toe moeten zeg ik en wijs met een slap handje ergens naar rechts. Allen daarheen.!Na een kwartier springen we over een sloot en belanden we op een fietspad. Wat een geluk, er komt een fietster aan. Hij wijst ons de weg. Precies de andere kant op dan ik dacht.
Joepie, nu lopen we in elk geval weer in de goeie richting. Om dat heugelijke feit te vieren haal ik een zak nootjes uit mijn rugzak. De pubers blijven er vrolijk onder want wij zijn stoer en echte avonturiers.
Uren later dan de andere groepen komen we op de overnachtingsplek aan. Wij deden geen nep-rivieren oversteken of slingeren met een touw aan een boom. Wij waren verdwaald!


Woorden

Neuken, neuken, mijn collega roept het steeds harder. Zelf lig ik in een vreemde kronkel met gebalde vuisten op de grond. Een ander maakt dierlijke gromgeluiden en trekt zijn bovenlip op. Erbij knippen we met onze vingers een opgewekt ritme. Het publiek kijkt welwillend toe. Ergens diep in mijn buik voel ik een lach opkomen. Ik geef niet toe en worstel me rechtop. Met een denkbeeldige glazenwand tussen ons in voeren mijn compaan en ik de paringsdans op. Het ritmisch knippen gaat door. Rampetampen brult de collega die daarnet nog “neuken” riep. Als één man draaien we ons alle zes om en schreeuwen het uit richting publiek.
Dat is nogal een deftige opleidingen die ik krijg!