Fata


Vanuit mijn ooghoeken zie ik regelmatig een wit hondje door de kamer rennen. Ik hoor haar nagels op de houten vloer.
Als Het Kindeke de rijst met handenvol over haar linker schouder gooit denk ik ‘dat eet de hond zo wel op’
Voor het naar bed gaan doe ik mijn schoenen terug aan om met Takkie het laatste rondje te doen.
Mijn hersens lopen nog een beetje achter.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: