Thuis

Nog één dagje en dan laat het lief kind de woestijn achter zich. Voorzichtig denk ik na over de taart die ik voor hem zal bakken om de thuiskomst te vieren. Chocolade of pompoen?

Mevrouw

Steeds vaker zie ik een mevrouw in een winkelruit, de spiegel of een foto. Verbazing alom als ik het zelf blijk te zijn.

Ziekenbezoek

Heilzame sokken van Dr Jaap

Stichtelijk

De dagopening met een oud CPN’er met woeste wenkbrauwen en de afsluiting met liederen van Bertolt Brecht en Wolf Biermann. Veel straffer kan ik het niet maken.

Weer

De wind rukt aan mijn kleren. De das achterstevoren op het lijf. Het stormt in mijn oren.

Nostalgie

Hoofd en hart

” Toe maar” zegt het hart. Het hart zegt altijd ” Toe maar”.

Geen Djigvent

Scherp

Vooruit

Somberig loop ik door de polder. Bewegen moet, bewegen is goed. Het licht is mooi en de wolken groots. Het kan me vandaag niet echt beroeren. In de verte hoor ik gejoel en geschreeuw. Het is een groep fietsers. Brugklassers zo te zien aan de nog nieuwe tassen en iets te grote fietsen. Ze hebben pret, doen een wedstrijdje wie het eerst bovenaan de oprit is. Ze duwen en trekken aan elkaar. Ze zien mij niet. Mijn humeur klaart ontzettend op. Hup vooruit Dieleman!